Header Shelvazug

http://shelvazug.com/

காணாமலாக்கப்பட்டோர் தினம், எங்கேயோ இருக்கிறீர்கள்..?

எனக்குத்தெரியும்
நீங்கள் எங்கேயோ இருக்கிறீர்கள்
கடைசியாக நீங்கள் வேலையால் வந்து
கழற்றிப்போட்ட ஆடைகள்
உங்களில் நான் கிறங்கும்
அதே வியர்வை மணத்துடன்
கொழுக்கியில் தொங்கிக்கொண்டு இருக்கிறது..

அன்றிரவு அவர்கள் உங்களை
அடித்து இழுத்துச்சென்ற போது
நான்கதறிய கதறல்
இப்போது ஒவ்வொரு வீடாய்
கேட்கத்தொடங்கி இருக்கிறது

காலையில் எழுந்து
அப்பா எங்கே என மகன் கேட்டான்
எப்படித்தான் காணாமல் போனமை பற்றி
அவனுக்கு நான் விளக்க முடியும்..?
வருடங்கள் உருண்டோடி விட்டன
காலமும் மனிதர்களும்
எதுவுமே நடந்து விடாதது போல்
போய்க் கொண்டிருக்கிறார்கள்...!

உங்கள் நெஞ்சில் இருந்து
துள்ளுவது போலவே
நேற்றைக்கு மாலையும்
என் மார்பில் குதித்தபடி
அப்பா புராணம் பாடிக்கொண்டிருந்தான் மகன்,
பொறுக்க முடியாமையின் விளிம்பிலும்
காலநீட்சியின் விரக்தியிலும்
அப்பா அப்புச்சாமியிடம் போய்விட்டார்
எனச்சொல்ல வாயெடுப்பேன்
ஆனால் ஏதோ ஒன்று
உள்ளிருந்து தடுக்கும்

எத்தனையோ இரவுகள்
தலையணையைக்கட்டி அணைப்பதும்
வெறுங்காற்றில் காலைத்தூக்கிப் போடுவதுமாக
கழிந்துவிட்டன..
ஜோசியர்கள் சொன்னபடி
ஈசானமூலை, அக்கினிமூலை என
அத்தனை திசைகளிலும் உள்ள
இராணுவ முகாம்களிலும்,
நடுநிசியின் நாய்க்குரைப்பு
ஓசைகளைக் கிழித்தபடி
வாசலில் நின்று செல்லும்
வாகனங்களின் பின்னாலும்
பல ஆண்டுகளாக
ஓடிக்களைத்து விட்டேன்,
உண்மையில்
உங்களைத்தேடி நான் ஏறாத
வாசல்கள் இல்லை
சுவர்க்க வாசலைத்தவிர,

நான் உணர்ந்து கொள்கிறேன்
என்னுடைய இந்தப்பிறப்பின்
வாழ்க்கைக்காலத்தில்
இனி ஒருபோதும்
உங்களை நான் காணப்போவதில்லை..
ஆனாலும் இப்போது கூட
உள் மனசு சொல்கிறது
நீங்கள் எங்கேயோ இருக்கிறீர்கள்...?

~ திருக்குமரன்.

#International_Day_of_the_Disappeared

Wherever You May Be?                    
-------------------——
I know…
You’re there somewhere…
Clothes you’ve hung up by the decorative urn;
The last day you worked – on your return;
Still hanging on the hook – I’d bet;
The same odour of sweat – I recollect.

My vociferous scream that night;
When they've assaulted you,
Then dragged away from sight;
Is now echoing and re-echoing
In every single household herein.

Got up in the morning,
Our son asked where dad is;
How can I explain to him
That you're made disappeared..?
Time faded…
Years rolled on…
People got on with life -
Pretending as if nothing's happened.

Jumping on my chest yesterday evening,
Replicating what he does on yours,
Son kept nagging at me about you;
Edge of unbearableness I was at,
Frustration of prolonging wait,
Was about to say a fact – that
You took the last train to glory – but,
Each time my intuition
Preventing me from within...

Embracing pillows thinking of you,
Criss-crossing legs up on the air;
Wailing nights pass feeling blue,
Praying that you'd be safe somewhere;
Believing in astrologers’
Doom and gloom predictions;
Military camps I went on quest,
North, East, South and West.

Running after the vehicles,
Whooshing on the road; despite
Haunting midnight dogs’ barking-
Pauses, drives pass-by our gate.

Exhausted searching you for prolonged years,
On all door steps except heaven’s with tears;
The eagerness to see you goes stronger,
How long will I wait, another year or longer?
A known feeling insists – within lifetime
I won’t see you again at this birth;
But an unknown intuition keep saying:
You exist alive somewhere on earth..!

A Poem By: Thirukkumaran
English-Transversion By: Gugatharsani

No comments