ஒரு தமிழ்த் தேசிய அரசியல் பயணம் சிவாஜிலிங்கத்தின் வாழ்வும் வரலாறும்

1957 – 2026 | தமிழ் அரசியலில் அரை நூற்றாண்டை அண்மித்த அரசியல் பயணம்

முன்னுரை

இலங்கையின் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் வரலாற்றில் பல்வேறு காலகட்டங்களில் தனது அரசியல் செயற்பாடுகள், கருத்துகள், போராட்டங்கள் மற்றும் மக்கள் உரிமைகளுக்கான குரல் மூலம் கவனம் பெற்ற அரசியல்வாதிகளில் ஒருவரே மகாலிங்கம் கனகலிங்கம் சிவாஜிலிங்கம் அவர்கள்.

வல்வெட்டித்துறையைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இவர், தமிழீழ விடுதலை இயக்கத்தின் (TELO) அரசியல் பிரிவில் தனது அரசியல் பயணத்தை ஆரம்பித்து, பின்னர் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஊடாக நாடாளுமன்ற அரசியலில் ஈடுபட்டார். நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும், வடமாகாண சபை உறுப்பினராகவும், உள்ளூராட்சி மன்ற உறுப்பினராகவும் பல்வேறு பொறுப்புகளை வகித்துள்ளார்.

இலங்கைத் தமிழர்களின் அரசியல் உரிமைகள், சுயநிர்ணய உரிமை, தேசிய இனப்பிரச்சினைக்கான அரசியல் தீர்வு, போர்க்கால மனித உரிமை மீறல்கள், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் விவகாரம், அரசியல் கைதிகளின் விடுதலை மற்றும் தமிழ் மக்களின் நினைவேந்தல் உரிமைகள் போன்ற விடயங்களில் தொடர்ச்சியாகக் குரல் கொடுத்து வந்தவர்.

அவரது அரசியல் வாழ்க்கை வெற்றிகள், தோல்விகள், அரசியல் மாற்றங்கள், கட்சிகளுடனான கருத்து முரண்பாடுகள், போராட்டங்கள், விமர்சனங்கள் மற்றும் சர்ச்சைகள் எனப் பல்வேறு பரிமாணங்களைக் கொண்டதாக அமைந்தது.

அவரது வாழ்க்கைப் பயணத்தை ஆண்டு வரிசையில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

1957 – பிறப்பும் ஆரம்பகால வாழ்க்கையும்

மகாலிங்கம் கனகலிங்கம் சிவாஜிலிங்கம் அவர்கள் 1957ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 15ஆம் திகதி இலங்கையின் வடமாகாணத்தில் அமைந்துள்ள யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தின் வல்வெட்டித்துறையில் பிறந்தார்.

வல்வெட்டித்துறை என்பது இலங்கையின் வடக்குக் கரையோரத்தில் அமைந்துள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தமிழர் வாழ்விடமாகும். கடல் சார்ந்த தொழில்கள், சமூக உறவுகள், அரசியல் விழிப்புணர்வு மற்றும் தமிழ்த் தேசிய உணர்வுகள் ஆகியவற்றால் தனித்துவம் பெற்ற பிரதேசமாக இது அறியப்படுகிறது.

சிவாஜிலிங்கம் தனது சிறுவயதுக் காலத்தில் வல்வெட்டித்துறையின் அம்மன் கோயிலடி பகுதியில் வாழ்ந்து வந்தார். பின்னர் திருமணத்தின் பின்னர் நெடியகாடு பகுதியில் வசித்தார்.

அவர் பிறந்து வளர்ந்த சமூகச் சூழலும், அக்காலத்தில் இலங்கையில் நிலவிய தமிழ் மக்களின் அரசியல் மற்றும் இனப்பிரச்சினை சார்ந்த சூழ்நிலைகளும் அவரது அரசியல் சிந்தனைகள் உருவாகிய காலப்பின்னணியாக அமைந்தன.

1970கள் – அரசியல் விழிப்புணர்வும் இயக்க அரசியலுக்கான அறிமுகமும்

1970களில் இலங்கையின் அரசியல் சூழல் பெரும் மாற்றங்களைச் சந்தித்துக் கொண்டிருந்தது.

தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைகள், மொழி உரிமைகள், கல்வி வாய்ப்புகள், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வு தொடர்பான அதிருப்திகள் அதிகரித்திருந்தன.

இந்தச் சூழலில் தமிழ் இளைஞர்கள் மத்தியில் அரசியல் விழிப்புணர்வும், பல்வேறு அரசியல் மற்றும் ஆயுத இயக்கங்கள் மீதான ஈடுபாடும் வளர்ச்சியடைந்தன.

சிவாஜிலிங்கமும் இந்தக் காலப்பகுதியில் தமிழ் அரசியல் இயக்கங்களுடன் தொடர்புபட்டு அரசியல் செயற்பாடுகளில் ஈடுபடத் தொடங்கினார்.

1980கள் – தமிழீழ விடுதலை இயக்கத்தில் அரசியல் செயற்பாடு

சிவாஜிலிங்கத்தின் அரசியல் வாழ்க்கையில் தமிழீழ விடுதலை இயக்கம் (TELO) முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றது.

அவர் அந்த இயக்கத்தில் இணைந்து செயற்பட்டதுடன், குறிப்பாக அதன் அரசியல் பிரிவில் பணியாற்றினார்.

பின்னர் இயக்கத்தின் தேசிய அமைப்பாளர் என்ற பொறுப்பையும் வகித்தார்.

இங்கு குறிப்பிட வேண்டிய முக்கியமான விடயம் என்னவென்றால், சிவாஜிலிங்கத்தின் அரசியல் ஈடுபாடு வெறுமனே தேர்தல் அரசியலுடன் ஆரம்பிக்கவில்லை. தமிழ் மக்களின் அரசியல் கோரிக்கைகளை முன்வைத்த இயக்க அரசியல் பின்னணியிலிருந்தே அவரது பொதுவாழ்க்கை உருவானது.

இந்தக் காலகட்டத்தில் அவர் ஈடுபட்ட அரசியல் செயற்பாடுகள், பின்னாளில் நாடாளுமன்ற அரசியலிலும் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் மேடைகளிலும் அவரது பங்களிப்புக்கு அடித்தளமாக அமைந்தன.

இலங்கை அரசாங்கத்தின் பாதுகாப்புப் படைகளுக்கு எதிரான ஆயுத நடவடிக்கைகள் ஈடுபட்டனர். வங்கிக் கொள்ளைகள் மற்றும் நிதி திரட்டும் நடவடிக்கைகள் முன்னெடுத்திருந்தனர். இந்தியாவில் அமைக்கப்பட்ட பயிற்சி முகாம்கள் மூலம் உறுப்பினர்களுக்குப் பயிற்சியளித்திருந்தனர். ஏனைய தமிழ் ஆயுத அமைப்புகளுடன் கூட்டுச் செயற்பாடுகளில் ஈடுபட்னர்.

1985ஆம் ஆண்டு ஈழ தேசிய விடுதலை முன்னணி (ENLF) என்ற கூட்டணியில்  பிற போராட்ட தமிழ் இயங்க அமைப்புகளுடன் இணைந்து செயற்பட்டனர்.

1986ஆம் ஆண்டு ரெலோ மற்றும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இடையிலான முரண்பாடு கடுமையான மோதலாக மாறியது. தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள்  நடத்திய தாக்குதல்களில் ரெலோ தலைவர் சிறீ சபாரத்தினம் உட்பட பல உறுப்பினர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இதனால் ரெலோ அமைப்பின் ஆயுத வலிமை பெருமளவில் சிதைந்தது. 

1987ஆம் ஆண்டு இந்திய – இலங்கை ஒப்பந்தத்திற்குப் பின்னர் TELO தனது ஆயுத அமைப்புச் செயற்பாடுகளிலிருந்து விலகி, ஜனநாயக அரசியல் கட்சியாகச் செயற்படத் தொடங்கியது.

1990கள் – தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் தொடர்ச்சியான ஈடுபாடு

1990களில் இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்குப் பகுதிகள் உள்நாட்டுப் போரினால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டிருந்தன.

இடப்பெயர்வு, உயிரிழப்புகள், சொத்திழப்புகள், பாதுகாப்பற்ற வாழ்க்கை மற்றும் அரசியல் நிச்சயமற்ற நிலைமை ஆகியவை தமிழ் மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையைப் பாதித்திருந்தன.

இந்தச் சூழலில் சிவாஜிலிங்கம் தனது தமிழ்த் தேசிய அரசியல் செயற்பாடுகளைத் தொடர்ந்தார்.

அவரது அரசியல் நிலைப்பாடுகளில் தமிழ் மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமை, அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வு, வடக்கு மற்றும் கிழக்கின் அரசியல் எதிர்காலம் ஆகியவை முக்கிய இடத்தைப் பெற்றன.

2001 – நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தெரிவு

2001ஆம் ஆண்டு சிவாஜிலிங்கத்தின் அரசியல் வாழ்க்கையில் முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைந்தது.

அந்த ஆண்டு நடைபெற்ற இலங்கை நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் சார்பில் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் போட்டியிட்டார்.

அத்தேர்தலில் 17,859 விருப்பு வாக்குகளைப் பெற்று நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தெரிவானார்.

2001ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 5ஆம் திகதி ஆரம்பமான ஐந்தாவது நாடாளுமன்றத்தில் அவர் உறுப்பினராகப் பணியாற்றினார்.

இதன் மூலம் இயக்க அரசியல் பின்னணியிலிருந்து நாடாளுமன்ற ஜனநாயக அரசியலுக்குள் முக்கியமான பொறுப்புடன் நுழைந்தார்.

2002 – சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைக் கால அரசியல்

2002ஆம் ஆண்டு இலங்கை அரசாங்கத்திற்கும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்தப்பட்டது.

இதனைத் தொடர்ந்து இலங்கையின் தேசிய இனப்பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு காண்பதற்கான பேச்சுவார்த்தைகள் ஆரம்பமாகின.

இந்தக் காலத்தில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக சிவாஜிலிங்கம் செயற்பட்டார்.

தமிழ் மக்களின் அரசியல் அபிலாஷைகள், அதிகாரப் பகிர்வு மற்றும் வடக்கு, கிழக்கின் அரசியல் எதிர்காலம் தொடர்பான விவாதங்கள் அவரது அரசியல் செயற்பாடுகளில் முக்கியத்துவம் பெற்றன.

2004 – இரண்டாவது முறையாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்

2004ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் சார்பில் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் போட்டியிட்டார்.

இந்தத் தேர்தலில் அவர் 42,193 விருப்பு வாக்குகளைப் பெற்று மீண்டும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தெரிவானார்.

இது 2001ஆம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் அவரது விருப்பு வாக்குகளில் கணிசமான அதிகரிப்பைக் காட்டியது.

ஆறாவது நாடாளுமன்றத்திலும் அவர் உறுப்பினராகத் தொடர்ந்து பணியாற்றினார்.

இந்தக் காலப்பகுதியில் தமிழ் மக்களின் அரசியல் பிரச்சினைகள், போரினால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள், மனித உரிமைகள் மற்றும் அரசியல் தீர்வுக்கான கோரிக்கைகள் தொடர்பாகக் குரல் கொடுத்தார்.

2005 – 2009: இறுதிப்போர்க் கால அரசியல் நிலைப்பாடுகள்

2005 முதல் 2009 வரையிலான காலப்பகுதி இலங்கைத் தமிழ் மக்களின் வரலாற்றில் மிகுந்த துயரத்தையும் இழப்புகளையும் கொண்ட காலமாக அமைந்தது.

குறிப்பாக 2009ஆம் ஆண்டு மே மாதம் முள்ளிவாய்க்காலில் போர் முடிவடைந்தது.

இறுதிப்போரின்போது பொதுமக்கள் உயிரிழப்புகள், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர், இடம்பெயர்வு, சொத்திழப்புகள் மற்றும் மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் சர்வதேச அளவில் கவனத்தைப் பெற்றன.

இந்தப் பின்னணியில் சிவாஜிலிங்கம் தமிழ் மக்களுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும், போர்க்காலத்தில் இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் மீறல்கள் தொடர்பாகப் பொறுப்புக்கூறல் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும், காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் நிலை கண்டறியப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகளை முன்வைத்தார்.

சிவாஜிலிங்கமும் தமிழீழத் தேசியத் தலைவரின் பெற்றோரும்

வல்வெட்டித்துறையின் மண்ணில் உருவான மூன்று வாழ்க்கைகள்; தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனின் குடும்பத்துடன் மகாலிங்கம் கனகலிங்கம் சிவாஜிலிங்கம் கொண்டிருந்த உறவும், அந்தக் குடும்பத்தின் துயரமான காலகட்டத்தில் அவர் ஆற்றிய பங்களிப்பும்.

முள்ளிவாய்க்கால் இறுதி யுத்தம் முடிந்த நிலையில் தமிழீழத் தேசியத் தலைவரின் பெற்றோர்களான திருவேங்கடம் வேலுப்பிள்ளையும் பார்வதி அம்மையாரும் இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் வைக்கப்பட்டிருந்தனர்.

போருக்குப் பின்னர் அவர்கள் எதிர்கொண்ட சூழ்நிலை, உடல்நலப் பிரச்சினைகள் மற்றும் குடும்ப உறுப்பினர்களிடமிருந்து ஏற்பட்ட பிரிவு ஆகியவை பெரும் துயரத்தை ஏற்படுத்தின.

இந்தச் சூழலில் சிவாஜிலிங்கம் பிரபாகரனின் பெற்றோருடன் தொடர்புகொண்டு அவர்களுக்கு உதவுவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

2010 ஜனவரி 6 – திருவேங்கடம் வேலுப்பிள்ளையின் மரணம்

2010ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 6ஆம் திகதி திருவேங்கடம் வேலுப்பிள்ளை, பனாகொடை இராணுவ முகாமில் இலங்கை இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தபோது உயிரிழந்தார்.

அந்தச் சூழலில் வேலுப்பிள்ளையின் உடலைப் பொறுப்பேற்பது மற்றும் குடும்பத்தினரின் இறுதிக் காரியங்கள் தொடர்பான நடவடிக்கைகளில் சிவாஜிலிங்கம் தலையிட்டார்.

அவரது குடும்பத்தினர் இலங்கையில் நேரடியாகக் கவனித்துக்கொள்ள முடியாத சூழலில், அரசாங்கத்தின் அனுமதியுடன் சிவாஜிலிங்கம் வேலுப்பிள்ளையின் உடலைப் பொறுப்பேற்றுக்கொண்டு இறுதிச் நிகழ்வுகள் செய்ய முன்னின்று உழைத்தார்.

இதன் பின்னர் பார்வதி அம்மையாரைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பையும் அவர் பொறுப்பெடுத்துக்கொண்டார்.

2010 ஜனவரி – பார்வதி அம்மையாரின் உடல்நலமும் சிவாஜிலிங்கத்தின் உதவியும்

கணவர் திருவேங்கடம் வேலுப்பிள்ளையின் மரணத்திற்குப் பின்னர் பார்வதி அம்மையார் மிகவும் சிரமமான சூழ்நிலையை எதிர்கொண்டார்.

அவருக்கு ஏற்கெனவே உடல்நலப் பாதிப்புகள் இருந்தன. குறிப்பாக, 2000ஆம் ஆண்டிலிருந்து பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்ததாக அக்காலச் செய்திகள் குறிப்பிடுகின்றன.

அவருக்கு உரிய மருத்துவச் சிகிச்சை கிடைக்க வேண்டும் என்பதில் சிவாஜிலிங்கம் அக்கறை செலுத்தினார்.

அவரை இந்தியாவுக்கு அழைத்துச் சென்று மருத்துவச் சிகிச்சை வழங்குவதற்கான முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டார்.

2010 ஜனவரி பார்வதி அம்மையாரை இந்தியாவுக்கு அழைத்துச் சென்று சிகிச்சை அளிப்பதற்கு இலங்கை அரசாங்கத்தின் அனுமதியைப் பெற சிவாஜிலிங்கம் முயற்சி செய்திருந்தார்.

இந்தியாவுக்கு அழைத்துச் செல்ல அனுமதி கிடைக்காவிட்டால் இலங்கையிலேயே அவருக்குத் தேவையான மருத்துவ வசதிகளை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதும் அவரது நோக்கமாக இருந்தது.

2010ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் பார்வதி அம்மையாரின் மருத்துவச் சிகிச்சை மற்றும் குடும்பத்தினருடன் இணைந்து வாழ்வதற்கான முயற்சிகள் தொடர்ந்தன.

அவரது மகள் வினோதினி கனடாவில் வசித்து வந்தார்.

பார்வதி அம்மையாரை கனடாவுக்கு அழைத்துச் செல்லும் ஏற்பாடுகளிலும் சிவாஜிலிங்கம் ஈடுபட்டார்.

2010 மார்ச் 12ஆம் திகதி சிவாஜிலிங்கம் பார்வதி அம்மையாரை சிங்கப்பூருக்கு அழைத்துச் சென்று அங்கு அவரது தூரத்து உறவினர்களிடம் ஒப்படைத்திருந்தார். அங்கிருந்து மலேசியா வழியாக கனடாவுக்கு அழைத்துச் செல்ல ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருந்தன.

அவரது மகள் வினோதினி மலேசியாவுக்குச் சென்று தாயாரை அழைத்துக்கொண்டு கனடாவுக்கு அழைத்துச் செல்லவிருந்ததாகவும் அந்தச் செய்தி குறிப்பிட்டது. 

பார்வதி அம்மையாரின் வெளிநாட்டுப் பயண முயற்சிகள் எதிர்பார்த்தபடி அமையவில்லை.

மலேசியாவிலிருந்து இந்தியாவுக்கு மருத்துவச் சிகிச்சைக்காகச் செல்லும் முயற்சியில் விசா தொடர்பான சிக்கல்கள் ஏற்பட்டன.

இந்திய அரசு மருத்துவச் சிகிச்சைக்காக நிபந்தனைகளுடன் அனுமதி வழங்க முன்வந்திருந்தது. ஆனால் அந்த நிபந்தனைகள் தொடர்பாகக் கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டதால் அவர் இந்தியாவில் தங்கும் முயற்சி கைகூடவில்லை.

இதன் பின்னர் 2010 மே மாதம் அவர் மீண்டும் இலங்கைக்குத் திரும்பினார்.

அவரை வல்வெட்டித்துறைக்கு அழைத்து வந்தவர்களில் சிவாஜிலிங்கமும் ஒருவர்.

அவர் வல்வெட்டித்துறை அரச வைத்தியசாலையில் வைத்து சிவாஜிலிங்கம் பராமரிக்கப்பட்டார்.

2011ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 20ஆம் திகதி ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை சுமார் 6.30 மணியளவில் பார்வதி அம்மையார் வல்வெட்டித்துறை அரச வைத்தியசாலையில் காலமானார்.

அவரது மறைவுச் செய்தியை முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிவாஜிலிங்கம் ஊடகங்களுக்கு அறிவித்தார்.

பார்வதி அம்மையாரின் வாழ்க்கையின் இறுதிக்காலத்திலும் அவருடன் தொடர்பிலிருந்த சிவாஜிலிங்கம், அவரது மறைவுச் செய்தியை உலகுக்கு அறிவித்த முக்கியமான நபராகவும் இருந்தார்.

2010 – ஜனாதிபதித் தேர்தலில் சுயேச்சை வேட்பாளர்

2010ஆம் ஆண்டு சிவாஜிலிங்கத்தின் அரசியல் பயணத்தில் புதிய மாற்றம் ஏற்பட்டது.

அந்த ஆண்டு நடைபெற்ற இலங்கை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் அவர் சுயேச்சை வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டார்.

அத்தேர்தலில் 9,662 வாக்குகளைப் பெற்றார். மொத்த வாக்குகளில் சுமார் 0.09 சதவீதத்தைப் பெற்றிருந்தார்.

எனினும் தேர்தலில் வெற்றிபெறவில்லை.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் அரசியல் அணுகுமுறைகள் தொடர்பாக ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகளும் அவரது தனித்த அரசியல் முடிவுகளும் இந்த மாற்றத்துடன் தொடர்புடையவையாக அமைந்தன.

அந்தக் காலப்பகுதியில் தமிழ்த் தேசிய விடுதலைக் கூட்டமைப்பு என்ற அரசியல் அணியை உருவாக்குவதிலும் அவர் பங்காற்றினார்.

2011 – மீண்டும் ரெலோ மற்றும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் இணைவு

2011ஆம் ஆண்டு அவர் மீண்டும் ரெலோ மற்றும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் இணைந்து செயற்பட்டார்.

அதே ஆண்டு நடைபெற்ற உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் வல்வெட்டித்துறையில் போட்டியிட்டு நகரசபை உறுப்பினராகத் தெரிவானார்.

இதன் மூலம் தேசிய அரசியலுடன் மட்டுமல்லாமல் தனது சொந்தப் பிரதேசத்தின் உள்ளூராட்சி அரசியலிலும் நேரடியாக ஈடுபட்டார்.

வல்வெட்டித்துறை மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகள், பிரதேச அபிவிருத்தி, உள்ளூராட்சி நிர்வாகம் மற்றும் பொதுமக்களின் பிரச்சினைகள் தொடர்பாகச் செயற்பட்டார்.

2013 – வடமாகாண சபை உறுப்பினராகத் தெரிவு

2013ஆம் ஆண்டு இலங்கையின் வடமாகாணத்தில் மாகாண சபைத் தேர்தல் நடைபெற்றது.

நீண்டகால இடைவெளிக்குப் பின்னர் வடமாகாணத்தில் மாகாண சபைத் தேர்தல் நடத்தப்பட்டமை அரசியல் முக்கியத்துவம் பெற்றது.

இந்தத் தேர்தலில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் சார்பில் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் சிவாஜிலிங்கம் போட்டியிட்டார்.

அவர் 22,660 விருப்பு வாக்குகளைப் பெற்று வடமாகாண சபை உறுப்பினராகத் தெரிவானார்.

இதன் மூலம் அவரது அரசியல் பயணத்தில் நாடாளுமன்ற அரசியலுக்கு அடுத்ததாக மாகாண சபை அரசியலிலும் முக்கிய இடம் கிடைத்தது.

2013 ஒக்டோபர் 14 – முள்ளிவாய்க்காலில் பதவியேற்பு

சிவாஜிலிங்கத்தின் அரசியல் வாழ்க்கையில் 2013ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் 14ஆம் திகதி நடைபெற்ற பதவியேற்பு நிகழ்வு தனித்துவமானதாகும்.

அவர் வடமாகாண சபை உறுப்பினராக முள்ளிவாய்க்கால் பகுதியில் அமைந்துள்ள இந்துக் கோவில் ஒன்றின் முன்னிலையில் பதவியேற்றார்.

முள்ளிவாய்க்கால் என்பது 2009ஆம் ஆண்டு இலங்கையின் இறுதிப்போர் நடைபெற்ற முக்கியமான இடமாகும்.

அங்கு ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் உயிரிழந்ததாகவும் பெருமளவிலான மக்கள் பாதிக்கப்பட்டதாகவும் கூறப்படும் நிலையில், அந்த இடத்தில் பதவியேற்றது ஒரு அடையாள அரசியல் நடவடிக்கையாகப் பார்க்கப்பட்டது.

போரில் உயிரிழந்த மக்களின் நினைவுகளுடன் தனது அரசியல் பொறுப்பை இணைத்துக் காட்டும் நோக்கத்துடன் இந்த நிகழ்வு அமைந்ததாக அவரது அரசியல் அணுகுமுறையில் விளக்கப்பட்டது.

வடமாகாண சபையில் அவர் முக்கியமாக வலியுறுத்திய விடயங்கள்:

• போர்க்கால மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான விசாரணைகள்.
• காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் நிலை குறித்த உண்மையைக் கண்டறிதல்.
• சர்வதேச விசாரணையின் அவசியம்.
• வடக்கு, கிழக்கில் தமிழ் மக்களின் நில உரிமைகள்.
• அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வு.
• போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் மீள்குடியேற்றம்.
• தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைகள்.

2014 – ஜெனீவாவில் சர்வதேச சமூகத்திடம் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளை முன்வைத்தல்

2014ஆம் ஆண்டு சிவாஜிலிங்கத்தின் அரசியல் செயற்பாடுகள் சர்வதேச அரங்கிலும் கவனத்தைப் பெற்றன.

2014ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 10ஆம் திகதி சுவிட்சர்லாந்தின் ஜெனீவாவில் ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையுடன் தொடர்புடைய இராஜதந்திரிகளிடம் அவர் ஓர் அறிக்கையைச் சமர்ப்பித்தார்.

இலங்கையின் இறுதிப்போரின்போது தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பில் சுயாதீன சர்வதேச விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதே அந்த அறிக்கையின் முக்கிய கோரிக்கையாக அமைந்தது.

அதில் அவர் முன்வைத்த முக்கிய விடயங்கள்:

• போர்க்காலத்தில் இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பில் சர்வதேச விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும்.
• காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் நிலை கண்டறியப்பட வேண்டும்.
• போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதி வழங்கப்பட வேண்டும்.
• தமிழ் மக்களின் அரசியல் பிரச்சினைக்கு சர்வதேசத் தலையீட்டுடன் தீர்வு காணப்பட வேண்டும்.
• வடக்கு, கிழக்கு மக்களின் அடிப்படை உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
• வடமாகாண சபையில் சர்வதேச விசாரணையைக் கோரி நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானத்தையும் அவர் தனது அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டினார்.

இந்த நடவடிக்கை, இலங்கையின் உள்நாட்டுப் பிரச்சினையாக மட்டும் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளைப் பார்க்காமல், சர்வதேச மனித உரிமைகள் மற்றும் நீதிப் பொறுப்புக்கூறல் தொடர்பான விவகாரமாகவும் அணுக வேண்டும் என்ற அவரது அரசியல் நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தியது.

2015 – தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் தொடர்ச்சி

2015ஆம் ஆண்டு இலங்கையின் அரசியல் சூழலில் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டது.

அந்தக் காலப்பகுதியிலும் சிவாஜிலிங்கம் தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைகள், போர்க்காலப் பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் அரசியல் தீர்வு தொடர்பான தனது நிலைப்பாடுகளைத் தொடர்ந்து முன்வைத்தார்.

வடமாகாண சபை உறுப்பினராகவும் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் செயற்பாட்டாளராகவும் தனது பணிகளைத் தொடர்ந்தார்.

2016 – 2017: காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் மற்றும் நினைவேந்தல் உரிமைகள்

இந்தக் காலப்பகுதியில் வடக்கு, கிழக்கில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் குடும்பங்கள் தமது உறவினர்களின் நிலை குறித்த உண்மையை வெளிப்படுத்துமாறு கோரி தொடர் போராட்டங்களில் ஈடுபட்டன.

காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவினர்களுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும், அவர்களுக்குப் பொறுப்பான பதில் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் வலுப்பெற்றன.

சிவாஜிலிங்கம் இந்த விவகாரத்தில் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்தார்.

அதேபோன்று முள்ளிவாய்க்கால் நினைவேந்தல், மாவீரர் நாள் மற்றும் போரில் உயிரிழந்த பொதுமக்களை நினைவுகூரும் நிகழ்வுகளில் பங்கேற்றார்.

தமிழ் மக்களுக்கு தமது உறவினர்களையும் போரில் உயிரிழந்தவர்களையும் நினைவுகூரும் உரிமை இருக்க வேண்டும் என்பது அவரது முக்கிய அரசியல் நிலைப்பாடாக இருந்தது.

2018 – தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் வே.பிரபாகரனின் பிறந்தநாள் நினைவேந்தல் தொடர்பான கைது.

2018ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் வல்வெட்டித்துறையில் தமிழீழ தேசியத் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனின் பிறந்தநாள் நினைவுகூரலுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வில் சிவாஜிலிங்கம் பங்கேற்றார்.

இதனைத் தொடர்ந்து அவர் காவல்துறையினரால் கைது செய்யப்பட்டார். விசாரணைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டார்.

பின்னர் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளுக்கும் உட்படுத்தப்பட்டார்.

இந்தச் சம்பவம் இலங்கையில் நினைவேந்தல் உரிமை, விடுதலைப் புலிகள் தொடர்பான சட்டக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் தமிழ் மக்களின் அரசியல் வெளிப்பாட்டு உரிமைகள் தொடர்பான விவாதங்களை மீண்டும் ஏற்படுத்தியது.

சிவாஜிலிங்கத்தின் ஆதரவாளர்கள் இதனை தமிழ் மக்களின் நினைவுகூரும் உரிமையுடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்த்தனர். அதேவேளை, விடுதலைப் புலிகள் அமைப்புடன் தொடர்புடைய நினைவேந்தல் நடவடிக்கைகள் தொடர்பில் சட்டம் மற்றும் பாதுகாப்பு சார்ந்த எதிர்ப்புகளும் முன்வைக்கப்பட்டன.

2019 – இரண்டாவது முறையாக ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டி

2019ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இலங்கை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் சிவாஜிலிங்கம் மீண்டும் சுயேச்சை வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டார்.

இதற்காக ரெலோ கட்சியில் வகித்த சில பதவிகளிலிருந்து விலகி தனது வேட்பாளர் நிலையைத் தொடர்ந்தார்.

அந்தத் தேர்தலில் 12,256 வாக்குகளைப் பெற்றார். எனினும் ஜனாதிபதியாகத் தெரிவாகவில்லை.

தேர்தல் பிரசாரங்களின்போது அவர் தமிழ் மக்களின் அரசியல் எதிர்காலம், தேசிய இனப்பிரச்சினை, சுயநிர்ணய உரிமை மற்றும் அரசியல் தீர்வு தொடர்பான கருத்துகளை முன்வைத்தார்.

2010ஆம் ஆண்டைப் போலவே 2019ஆம் ஆண்டிலும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் சுயேச்சை வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டமை அவரது தனித்த அரசியல் நிலைப்பாட்டின் வெளிப்பாடாக அமைந்தது.

2020 – நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் மீண்டும் போட்டி

2020ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இலங்கை நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் சிவாஜிலிங்கம் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் போட்டியிட்டார்.

எனினும் இம்முறை நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தெரிவாகவில்லை.

தேர்தல் தோல்விக்குப் பின்னரும் அவர் தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் தனது செயற்பாடுகளைத் தொடர்ந்தார்.

தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைகள், சுயநிர்ணய உரிமை, போர்க்கால நீதிப் பிரச்சினைகள் மற்றும் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் விவகாரம் போன்றவற்றில் தொடர்ந்து கருத்துகளை முன்வைத்தார்.

2021 – 2024: தமிழ்த் தேசிய அரசியல் செயற்பாடுகள்

இந்தக் காலப்பகுதியில் சிவாஜிலிங்கம் பல்வேறு தமிழ்த் தேசிய அரசியல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டார்.

தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளுக்கிடையிலான அரசியல் உறவுகள், கருத்து முரண்பாடுகள் மற்றும் தேர்தல் அணுகுமுறைகள் போன்ற விடயங்களிலும் அவரது அரசியல் பயணம் பல்வேறு மாற்றங்களைச் சந்தித்தது.

தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி உள்ளிட்ட அரசியல் அணிகளுடன் தேர்தல் மற்றும் அரசியல் தொடர்புகளைப் பேணி வந்தார்.

முள்ளிவாய்க்கால் நினைவேந்தல், மாவீரர் நாள், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோருக்கான போராட்டங்கள் மற்றும் தமிழ் மக்களின் உரிமைகள் தொடர்பான நிகழ்வுகளிலும் பங்கேற்றார்.

2025 – வல்வெட்டித்துறை நகரசபை அரசியலில் மீண்டும் முக்கியத்துவம்

2025ஆம் ஆண்டு சிவாஜிலிங்கத்தின் அரசியல் வாழ்க்கையில் மற்றுமொரு முக்கியமான திருப்பமாக அமைந்தது.

நீண்டகால நாடாளுமன்ற மற்றும் மாகாண சபை அரசியல் அனுபவத்தைக் கொண்டிருந்த அவர் மீண்டும் தனது சொந்தப் பிரதேசமான வல்வெட்டித்துறை நகரசபை அரசியலில் முக்கியப் பொறுப்பைப் பெற்றார்.

2025ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் நகரசபை உறுப்பினராகப் பதவியேற்பதற்கான வாய்ப்பு ஏற்பட்டது.

பின்னர் 2025ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 28ஆம் திகதி நடைபெற்ற தவிசாளர் தெரிவில் ஏழு வாக்குகளைப் பெற்று வல்வெட்டித்துறை நகரசபைத் தவிசாளராகத் தெரிவானார். 

இதன் மூலம் தனது அரசியல் வாழ்க்கையின் இறுதிக்காலத்தில் மீண்டும் உள்ளூராட்சி நிர்வாகப் பொறுப்பில் அமர்ந்தார்.

தனது பிறப்பிடமான வல்வெட்டித்துறை மக்களின் பிரச்சினைகள் மற்றும் பிரதேச அபிவிருத்தி தொடர்பான பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டமை அவரது அரசியல் பயணத்தில் குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வாக அமைந்தது.

2026 – உடல்நலப் பாதிப்பும் மருத்துவச் சிகிச்சையும்

2026ஆம் ஆண்டு அவரது வாழ்க்கையில் கடுமையான உடல்நலப் பிரச்சினைகள் ஏற்பட்ட காலமாக அமைந்தது.

இரு சிறுநீரகங்களும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட நிலையில் சிறுநீரகச் செயலிழப்பு தொடர்பான சிகிச்சை தேவைப்படுவதாக அவர் தெரிவித்திருந்தார்.

2026ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் அவரது மருத்துவச் செலவுகளுக்கான உதவியை நாடி பொதுமக்களிடம் கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டது. சிறுநீரக மாற்று அறுவைச் சிகிச்சைக்கான செலவுகள் குறித்தும் செய்திகள் வெளியாகின.

2026 ஜூன் 11 – சிறுநீரக மாற்று அறுவைச் சிகிச்சை

2026ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 11ஆம் திகதி கொழும்பில் அவருக்குச் சிறுநீரக மாற்று அறுவைச் சிகிச்சை மேற்கொள்ளப்பட்டது.

அதனைத் தொடர்ந்து அவர் மருத்துவமனையில் தங்கி சிகிச்சை பெற்றார்.

2026 செப்டம்பர் – மீண்டும் தீவிர சிகிச்சை

2026ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் அவரது உடல்நிலை மீண்டும் பாதிக்கப்பட்டது.

கொழும்பிலுள்ள தனியார் மருத்துவமனையில் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் அனுமதிக்கப்பட்டதாகச் செய்திகள் வெளியாகின. 

2026 அக்டோபர் – நவம்பர் – பருத்தித்துறை வைத்தியசாலையில் சிகிச்சை

அக்டோபர் மாதம் 24ஆம் திகதி அவரது உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள தனியார் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டதாகவும், பின்னர் சிகிச்சை நிலைமைகளில் மாற்றம் ஏற்பட்டதாகவும் செய்திகள் தெரிவித்தன.

2026ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 3 மற்றும் 4ஆம் திகதிகளில் உடல்நிலை மீண்டும் மோசமடைந்ததைத் தொடர்ந்து பருத்தித்துறை ஆதார வைத்தியசாலையின் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் அனுமதிக்கப்பட்டதாக செய்திகள் வெளியாகின.

2026 நவம்பர் 14 – மறைவு குறித்த தகவல்

சில வாரங்களாகக் கடுமையான உடல்நலக் குறைவால் பாதிக்கப்பட்டு பருத்தித்துறை ஆதார வைத்தியசாலையின் அதிதீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் சிகிச்சை பெற்று வந்த சிவாஜிலிங்கம் அவர்கள், 2026ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 14ஆம் திகதி சனிக்கிழமை நள்ளிரவை அண்மித்த நேரத்தில் காலமானார்.

ஒரு நீண்ட அரசியல் பயணத்தின் வரலாற்றுப் பதிவின் முடிவுரை

மகாலிங்கம் கனகலிங்கம் சிவாஜிலிங்கம் அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு என்பது ஒரு தனிமனிதனின் அரசியல் வரலாறு மட்டுமல்ல. அது இலங்கையின் கடந்த பல தசாப்தகாலத் தமிழ் அரசியலின் பல்வேறு மாற்றங்களையும், போராட்டங்களையும், அரசியல் முரண்பாடுகளையும் பிரதிபலிக்கும் ஒரு பயணமாகும்.

அவரது அரசியல் நிலைப்பாடுகள் அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை என்று கூற முடியாது. அவரது அரசியல் நடவடிக்கைகள் ஆதரவையும் எதிர்ப்பையும் ஒருசேரச் சந்தித்துள்ளன. இருப்பினும், தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைகள், போர்க்கால நீதி, காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் விவகாரம் மற்றும் நினைவேந்தல் உரிமை ஆகியவை அவரது அரசியல் செயற்பாடுகளில் தொடர்ச்சியாக இடம்பெற்ற முக்கியமான கருப்பொருள்களாக இருந்தன.

வல்வெட்டித்துறையில் பிறந்து, அந்த மண்ணின் அரசியல் மற்றும் சமூகச் சூழலுடன் தனது வாழ்க்கையை இணைத்துக்கொண்ட அவர், தனது அரசியல் பயணத்தின் இறுதிக்காலத்திலும் அதே மண்ணின் நகரசபைத் தவிசாளர் பொறுப்பை ஏற்றிருந்தார். இறுதி வரை தமிழ்த் தேசியம் என்ற ஒன்றை மூச்சுடன் வாழ்ந்து ஈழத் தமிழ் மக்களுக்காகப் போராடிய போராளியையும் ஒரு மகத்தான மாமனிதரையும் தமிழீழ தேசம் இன்று இழந்து நிற்கிறது.

-அகராதி-
பதிவு இணையக் குழுமம்